اثرات تغذيه كلينوپتيلوليت در نشخواركنندگان روي فاكتورهاي شكمبه اي،هضم و سرعت عبور مواد از شكمبه

اين بررسي به منظور تأثير تغذيه اي كلينوپتيلوليت روي فاكتورهاي شكمبه اي، هضم و سرعت عبور مواد از شكمبه نشخوار كنندگان صورت گرفته است. بر اساس اين مطالعه، پرگرو (1997) گزارش داده است كه تغذيه زئوليت با جذب آمونيوم توليد شده در شكمبه و جلوگيري از افزايش pH شكمبه از خطر مسموميت اوره اي جلوگيري مي كند. ميزان قابليت هضم شكمبه اي ماده خشك و ماده آلي در مطالعات مگالوم و گالين (1983) فقط در جيره هاي حاوي 2/5%كلينوپتيلوليت بيشتر بود. همچنين هضم نشاسته اي در تيمار 1/25% كلينوپتيلوليت بيشتر بود. هضم پروتئين خام بين تيمارهاي آنها تفاوت معني داري نداشت. همچنين بيشترين مقدار مايع شكمبه، سريعترين نرخ رقيق سازي و كوتاه ترين زمان جابجايي مايع از شكمبه در جيره با 5% كلينوپتيلوليت مشاهده شد. همچنين در مطالعات جانسون و همكاران (1988) استفاده از زئوليت در جيره نرخ نسبي عبور بخش مايع و سرعت جريان مايعات را كاهش داد. در مطالعه نيكخواه و همكاران (2004) قابليت هضم ماده خشك، پروتئين خام، چربي و NDF تحت تأثير جيره حاوي كلينوپتيلوليت قرار گرفت. مطالعات بر گرو (1997) و فروزني و همكاران (2004) نشان مي دهد كه افزايش استفاده از كلينوپتيلوليت در جيره سبب كاهش pH شكمبه اي مي شود