رابطه بهزيستي معنوي و سازگاري مادران با ايمني هيجاني فرزندان

هدف پژوهش حاضر تبيين رابطه بهزيستي معنوي و سازگاري مادران در ايمني هيجاني فرزندان بود. روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بود.جامعه اماري در اين پژوهش شامل كليه دانش اموزان دختر پايه دوم دبيرستان هاي (دوره اول) شهر مرودشت در سال تحصيلي 95-94 و مادران انها بود. نمونه پژوهش شامل 170 دانش اموزبود كه با روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند . پرسشنامه هاي ايمني هيجاني و بهزيستي معنوي را دانش اموزان و سازگاري را مادرانشان پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از نرم افزار 16spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. در سطح توصيفي از ميانگين و انحراف معيار متغيرهاي پژوهش و در سطح استنباطي از آزمون معني‌داري ضريب همبستگي و تحليل رگرسيون چند متغيره به شيوه گام به گام استفاده شده است.نتايج ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه بهزيستي معنوي و ابعاد آن (بهزيستي مذهبي و وجودي ) با ايمني هيجاني و ابعاد مشغله ذهني و كناره‌گيري رابطه مثبت معنادار دارند. همچنين سازگاري و ابعاد آن (سازگاري در خانه، سازگاري اجتماعي و سازگاري عاطفي) با ايمني هيجاني و ابعاد مشغله ذهني و كناره‌گيري رابطه مثبت معنادار دارند.نتايج حاصل از تحليل رگرسيون به شيوه گام به گام نشان داد كه بين متغير ملاك (ايمني هيجاني) و متغير پيش‌بين (بهزيستي معنوي) رابطه خطي معني‌دار وجود دارد و بهزيستي معنوي مادران قادر به پيشبيني مثبت ايمني هيجاني فرزندان مي‌باشد