نقش موزه ها در تعليم و تربيت

هدف از مقاله ي حاضر شناسايي دليل هاي اصلي بي توجهي به نقش موزه در نظام تعليم و تربيت ايران است. از اين رو اين مطالعه با استفاده از روش تحليلي- استنتاجي به دو پرسش پاسخ مي دهد: 1 - چرا موزه در آموزش و پرورش غيررسمي و حتي رسمي ركني مهم است؟ 2 - دليل هاي اصلي بي توجهي به نقش موزه در نظام تعليم و تربيت ايران چيست؟ تعليم و تربيت موزه اي به دليل برخورداري از ويژگي هاي منحصربه فرد كه براي يادگيري فراهم مي آورد همچون يادگيري ضمني/ تجربي، تحميل نكردن يادگيري، درگيركردن همزمان جنبه هاي شناختي و عاطفي و به - كارگيري همه ي حس هاي بازديدكننده، در نظام تعليم و تربيت بسيار با اهميت است. همچنين موزه كاركردهايي دارد كه اهميت و ضرورت وجود آن را در نظام تعليم و تربيت بارزتر مي كند. از جمله اين كاركردها عبارتند از: كمك به شكل گيري هويت فرهنگي و به دنبال آن انسجام و وحدت ملي، كمك به آموزش هاي محيط زيست و كمك به حل بحران هاي زيست محيطي، كمك به آموزش هاي جهاني همچون صلح آموزي، كمك به آموزش تفكر انتقادي از راه گفت وگو و بحث درباره ي آنچه كه در موزه هاست، كمك به آموزش علوم مختلف، ايجاد رفتارهاي اجتماعي مثبت و شكل گيري مفهوم خود و هويت فردي. در پاسخ به پرسش دوم بايد گفت كه نظام تعليم و تربيت ايران به دليل عدم شناخت صحيح و كافي از مفهوم تربيت و همچنين نگاه سنتي به هدف ها، نقش ها و كاركردهاي تعليم و تربيت موزه اي نسبت به اين موضوع بي توجه بوده است. درپايان براي بهره گيري از ظرفيت هاي موزه و تعليم و تربيت موزه اي پيشنهادهايي ارائه شده است.