بررسي اثرات مراكز علم در جذب مخاطبان به مفاهيم علمي (نقش آموزشي و ترويجي) و طراحي مراكز علم استاندارد با استناد به نتايج آن

از مهمترين كاركردهاي يك برنامه ريزي آموزشي موثر در سطوح مختلف، به خصوص وقتي درباره ي ترويج علم به قشر عمومي جامعه بحث مي شود ، نمايش جذابيت هاست. اين جذابيت ها هم نه به عنوان هدف بلكه به عنوان ابزاري براي جذب مخاطب و ماندگار كردنِ مخاطب نسبت به آموزش هاي ارائه شده طراحي و ارائه ميگردد. در آموزش هاي رسمي و در سطوح گوناگون دست طراحان آموزشي به دلايل متنوعي از جمله فضاي آموزشي، حوزه هاي مفهومي و ...در ايجاد جذابيت آموزشي و محتوايي بسته است. اما در فضاهايي همچون موزه هاي علم و مراكز علم (هريك به شيوه ي انحصاري خود) امكان استفاده از ابزارها و تكنيك ها و روش هاي مختلف براي ايجاد جذابيت و پايداري آموزشي (ترويج علم و دانايي) به شكلي بسيار وسيع ميسر است. در متن حاضر به شكلي تجربي و پايش نمونه هاي موجود در ايران ، تاثيرات مراكز علم در جذب مخاطبان به مفاهيم علمي مورد بررسي قرار گرفته و نمايش مي دهم كه مراكز علم با برنامه هاي فعال و برنامه ريزي هاي دست در علم ، تاثيري به مراتب بيشتر از هر موزه ي علمي در آموزش پايدار و فراگير دارد (با تاثيري از رده ي 74 درصد افزونتر) در نهايت بر اساس آمارهاي به دست آمده ، پيشنهاد هاي 4گانه ي انتهايي مطلب به پي ريزيِ اصولي مقدماتي مي پردازم كه بر اساس آنها ميتوان يك مركز علم فعال و كارآ براي آموزش هاي ترويجي -پايدار را طراحي و اجرا كرد.