آناليز حساسيت مدل ترموهيدروليك مدار اول نيروگاه تحت فشار از نوع وستينگهاوس در حالت پايا

توسعه مدل حالت پايا اولين گام در تحليل ايمني هسته اي مي‌باشد. مدل توسعه يافته مي‌بايست مورد تحليل كيفي قرارگيرد و همچنين لازم است آناليز حساسيت بر روي تعداد نودهاي سيستم‌هاي مختلف مدار اول صورت پذيرد، تا اطمينان لازم در خصوص قابل اعتماد بودن آناليز‌هاي صورت‌گرفته تضمين‌گردد. اين پژوهش بر مدل توسعه يافته واجد صلاحيتي براي مدار اول نيروگاه نوعي تحت فشار وستينگهاوس در كد MELCOR، تلاش دارد حساسيت نتايج مدلسازي نسبت به تعداد نودهاي مدل را نشان دهد. بدين منظور و براي كمينه‌كردن خطاي كاربر، از نرم‌افزار آناليز هسته‌اي SNAP بهره برده شده است. ابتدا با انتخاب حجم‌بندي مناسب مسئله و نيز نحوه‌ اتصال آنها، در ساختار اين كد، پارامترهاي مهم مسئله از جمله فشار و دماي‌سيال، دبي‌جرمي و... در هر حجم‌كنترل و مسير‌جريان درون مدار اول، در سيكل پايدار نيروگاه هسته‌اي مورد بررسي قرارگرفته است. در اينجا با مقايسه بين پارامتر‌هاي طراحي و مقادير محاسبه شده، ميزان خطاي ناشي از مدلسازي بدست آمده است. در ادامه نيز با ريزتر كردن نوداليزاسيون براي سيستم‌هاي مختلف مدار اول نيروگاه از جمله سمت مدار اول مولدبخار، سيستم خنك‌كننده راكتور و همچنين تعداد نودهاي مربوط به حجم‌كنترل قلب راكتور و برقراري جريان‌هاي عرضي دربين حجم‌كنترل‌هاي قلب راكتور مدل‌هاي «حساسيت» توسعه يافته است، با مقايسه نتايج حاصل از دو مدل «حالت پايه» با تعداد نود كمتر و مدل «حساسيت» با تعداد نود بيشتر، مشاهده مي‌شود كه اختلاف محسوسي وجود ندارد و با توجه به معيارهاي استاندارد، مي‌توان اذعان داشت كه نتايج درحالت پايا مستقل از افزايش تعداد نود است.