كاربرد روش غيراحتمالاتي مجموعه هاي تصادفي براي تحليل قابليت اعتماد گودبرداري ها

عدم قطعيت هاي موجود در مسائل ژئوتكنيكي باعث شده است كه روش هاي تحليل قطعيتي رايج، از نظر انطباق با واقعيت و جامعيت پوشش شرايط حاكم بر مسئله با شكاف هايي همراه باشند. بدين منظور استفاده از روش هاي احتمالاتي و غيراحتمالاتي تحليل قابليت اعتماد مي تواند به عنوان راه حلي براي رفع اين مشكل در نظر گرفته شود. در مواردي كه اطلاعات اوليه كامل در دسترس نيست، روش مجموعه هاي تصادفي يكي از گزينه هاي مورد توجه جهت انجام تحليل قابليت اعتماد مي باشد. در اين روش، پارامترهاي ورودي متشكل از چند بازه هستند و تنها حد بالا و پايين اين بازه ها به عنوان متغيرهاي ورودي مدل قطعيتي در نظر گرفته مي شوند. در اين مقاله، به كمك مطالعه موردي روي يك پروژه گودبرداري در مجاورت ايستگاه مترو حقاني تهران، كاربرد اين روش براي تحليل قابليت اعتماد در مدل سازي عددي گودبرداري-ها مورد بررسي قرار گرفته است. مدل سازي عددي گود توسط نرم افزار پلكسيس دو بعدي انجام مي گيرد. ضريب اطمينان پايداري گود و تغييرشكل افقي ناشي از گودبرداري در بالاي آن، به عنوان معيارهاي اساسي تحليل در نظر گرفته شده اند. تحليل قابليت اعتماد گود مورد نظر، بر اساس روش مجموعه هاي تصادفي و در تركيب با تحليل المان محدود انجام شده است. نتايج به صورت منحني هاي توزيع احتمال خروجي هاي سيستم مي باشد. حد بالا و پايين احتمال وقوع مقادير پاسخ سيستم به دست مي آيد و تفسير اين منحني ها با توجه به مقدار تغييرمكان افقي هشدار و ضريب اطمينان مجاز صورت مي پذيرد. صحت نتايج حاصل به كمك مقايسه نتايج حاصل از تحليل با مقادير اندازه گيري هاي انجام شده در محل پروژه بررسي شده و نشان دهنده اين موضوع است مقدار اندازه گيري هاي محلي، داخل محدوده نتايج حاصل از تحليل قابليت اعتماد مي باشند. اين مسئله بيانگر صحت و كارايي روش مجموعه هاي تصادفي در تحليل گودبرداري ها است. درنهايت، باتوجه به مرزهاي بالا و پايين نتايج تحليل قابليت اعتماد، درباره عملكرد گود موردنظر بحث شده است.