مروري بر مدل هاي آژانس محور در مديريت منابع آب

كمبود آب در حال حاضر يكي از مشكلاتي است كه دامن گير بسياري از كشورهاي دنيا شده است. افزايش نياز و تقاضاي مصرف كنندگان به دليل افزايش رشد، افزايش برداشت ها به صورت ناپايدار و غير اصولي با اهداف مختلف، عدم وجود سيستم هاي مديريتي مناسب و پاسخ به تقاضاهاي مختلف بدون تحقيق كارشناسي منجر به كاهش منابع آب و ناپايدار شدن سيستم گرديده است. استفاده از مدل هاي شبيه سازي فيزيكي و بهينه سازي جهت تصميم گيري هاي تخصيص منابع آب ضرورت دارد، اما كاربرد مدل هايي كه رقابت گروه هاي مختلف را نشان دهد و در جهت كاهش اختلافات كمك كند، نيز بسيار مهم است. مدلهاي آژانس محور در بسياري از رشته ها و مطالعات مختلف جهت شبيه سازي بازيكنان و تعاملات آنها براساس قوانين رفتاري گسترش يافته است. مدل هاي آژانس محور ويژگي هاي سيستم و شكل گيري آنها را بر اساس تعاملات و ارتباطاتي كه بين آژانس هاي مختلف و همچنين با محيط اطراف شبيه سازي مي كند. با توجه به استفاده اين مدلها در سيستم هاي پيچيده، اين تحقيق تلاش مي كند تا در كنار معرفي اين مدلها و اجزاء آن، كاربرد آنرا در مديريت منابع آب توصيف كند.