ارزيابي طرح هاي انتقال آب بين حوضه اي در ايران

با توجه به افزايش روافزون جمعيت و عدم اعمال برنامه ريزي و مديريت صحيح منابع آب ،به وجود آمدن بحران تامين آب در عصر حاضرمسئله دور از انتظاري نمي باشد. در ايران متوسط بارش سالانه تقريبا يك سوم ميانگين جهاني است و همين مقدار داراي توزيع غيريكنواخت مكاني و زماني مي باشد كه باعث بروز معضلاتي در امر تامين آب در مناطقي از كشور شده است. در ايران با وجود پراكندگي حوضه هاي پرآب و حوضه هاي خشك يكي از راه كارهاي ارائه شده براي رفع اين مشكل انتقال آب بين حوضه اي مي باشد. در اين تحقيق علاوه بر بررسي مختصر اين موضوع در جهان، چندين طرح انتقال آب بين حوضه اي در ايران ارزيابي شده است و از آنجا كه اجراي چنين پروژه هايي تأثير چشمگيري در زمينه هاي اقتصادي، اجتماعي، زيست محيطي، فني و اجرايي كشور دارد اثرات اين طرح ها مورد بحث قرار گرفته است و همچنين پيشنهادها و توصيه هايي در ارتباط با انجام طرح هاي انتقال آب بين حوضه اي ارائه شده است. توسعه طرح هاي انتقال آب با رعايت مسائل اقتصادي و اجتماعي،زيست محيطي و فني مي تواند از جمله راهكارهاي اصلي نيل به اهدا توسعه پايدار به شمارآيد.