تاثير همسازي سازه با طراحي معماري

هر آنچه در دنيا وجود دارد داراي سازه است از قرون وسطي تا كنون ، همواره معماران و سازندگان راهكارها و مصالح جديدي را براي اجراي ساختمان ها و تركيب سازه با معماري به منظور رسيدن به راه حل هاي تازه اختراع كرده اند .. در وضع كنوني با پيشرفت سريع فن آوري ساخت و ساز باعث شده كه بدون دانش و عدم اطلاع از اصول و قوائد معمارانه، طراحي براي افراد غير متخصص مقدور نباشد .در دوران معاصر همراه با روش هاي جديد انفصال معماري و فن آوري و به خصوص سازه به صورت مشهود ديده مي شود .هدف اين مقاله بررسي دقيق و جلب توجه معماران و مهندسان سازه به كيفيت همسازي معماري و سازه و چگونگي پيوند و همكاري ميان آنها مي باشد .بررسي ميان ارتباط و همسازي بين معماري و سازه بر پايه معيار هاي هماهنگ در معماري و عوامل بوجود آورنده سازگاري در معماري و اينكه به اين نتيجه برسيم كه معماري )فضاي معماري ( و سازه به صورت پيوسته با هم به صورت يك كل مطرح مي شوند و همكاري بين مهندس سازه و طراح معمار كه بايد بر پايه تبادل نظر اين دو از ابتدا تا انتهاي طراحي باشد. لازم به ذكرست روش پژوهش در اينجا تحليلي توصيفي و با ابزار كتابخانه اي است.