ارائه يك مدل عامل مبنا براي راهبري در فضاي شهري بر مبناي مولفه هاي درك مكاني انساني

در فضاي شهري، انسان ها به منظور اينكه بدانند كجا واقع شده اند و چگونه مي توانند به مقصد خود برسند، ابزارهاي مختلفي را در اختيار دارند. از جمله مهمترين اين ابزارها مي توان به ادراك مكاني اشاره كرد. با مطالعه و شناخت ادراك مكاني انساني و سپس بررسي و تحليل رفتار مكاني انساني در محيط ها و موقعيت هاي گوناگون، مي توان ضمن به خدمت گرفتن ابزار تكنولوژي به شكلي سازگارتر با ادراك مكاني انساني، محيط هاي گوناگون را هم براساس اهداف موردنظر، جهت تصميم گيري بهتر انسان بهينه كرد. در اين مقاله، نخست به بررسي اجمالي ادراك مكاني انساني و مولفه هاي آن در فضاي شهري پرداخته شده است. سپس يك مدل عامل مبنا به منظور شبيه سازي چگونگي تشكيل دانش مكاني از فضاي شهري در ذهن انسان و نحوه مسيريابي بر اساس اين دانش، ارائه گرديده و پياده سازي شده است.اين مدل سازي، اين امكان را به وجود مي آورد كه بتوان پيچيدگي هاي تصميم گيري انسان در زمان مسيريابي را، براي رسيدن به سطحي قابل كنترل، كاهش داد.