اثر تركيب متاكائولين و نانوسيليس در مقاومت فشاري بتن در معرض ذوب و انجماد

در دنيا شرايط اقليمي و آب و هواي متغييري وجود دارد و سازه هاي بتني امروزه كاربرد فراواني پيدا كرده است . در بسياري از مناطق جهان حتي در ايران شرايط آب و هوايي به گونه اي است كه بتن روزانه در فصولي از سال در معرض يخ زدن و ذوب است لذا بررسي رفتار بتن در معرض شرايط سنگين ذوب و انجماد مهم به نظر مي رسد. در اين تحقيق دو افزودني مهم متاكائولين و نانوسيليس براي اثر گذاري بر رفتار بتن تحت ذوب و انجماد بكار رفته اند. براي افزايش دوام و مقاومت بتن در برابر ذوب و انجماد راه هاي متفاوتي وجود دارد يكروش اضافه كردن مواد پوزولاني است. در اين تحقيق از درصدهاي 24، 18، 12 درصد متاكائولين و 1، 2، 3، 4 درصد نانوسيليس و 14، 10/5، 7، 3/5 درصد تركيب دو ماده به عنوان جايگزين بخشي از سيمان استفاده شده است. براي تعيين مقاومت فشاري بتن در معرض ذوب و انجماد در سن 28، 14، 7 روزه با افزايش درصد نانوسيليس و متاكائولين به علت تشكيل كريستال سيليكات كلسيم به دليل سطح مخصوص زياد و افزايش فعاليت هاي پوزولاني سيليكات كلسيم هيدراته توليد مي شود كه باعث افزايش مقاومت نمونه ها مي شود. نمونه هاي شاهد به صورت مستغرق در آب و نمونه هاي در معرض ذوب و انجماد در فريزر قرار مي گيرند با بررسي نمونه هاي مستغرق در آب و نمونه هاي در معرض ذوب و انجماد با افزايش درصد نانوسيليس و متاكائولين مقاومت فشاري افزايش مي يابد.