بررسي تأثير تكنيكهاي پيش پردازش در افزايش دقت تناظريابي عكسي

عمليات تناظر يابي عكسي (Image Matching) در توليد مدل رقومي زمين (DTM) همواره با مشكلات و تنگناهايي مواجه بوده است. براي حل مسئله تناظر يابي ، الگوريتمها و روشهاي متنوعي پيشنهاد گرديده است اما عواملي از قبيل اختلاف شيب سطوح شئ ، اختلاف در موقعيت وحالت دوربين در دو لحظه عكسبرداري ، شرايط روشنائي ، انعكاس و غيره تا حد قابل توجهي شباهت دو عكس را مخدوش مي نمايد بطوريكه دستيابي به نقاط متناظر را دچار اشكال مي كند. به منظور اطمينان بيشتر به نتايج عمليات تناظر يابي و كاهش تناظر يابي اشتباه (Miss Matching) تكنيكهاي پيش پردازش ( Preprocessing ) مي تواند راهگشا باشد. با اعمال تكنيكهاي پيش پردازش مي توان تا حد قابل توجهي دقت عمليات تناظر يابي و در نتيجه دقت توليد DTM را افزايش داد . در اين مقاله تكنيكهاي پيش پردازش را مورد بررسي قرار مي دهيم. اين تكنيكها با روشهاي مختلفي امكانپذير مي باشد. روشهاي مذكور ممكن است در حيطه مكان ، حيطه فركانس و يا تصحيحاتي روي هيستوگرام داده هاي عكسي باشد كه به تفكيك روي آنها بحث گرديده و نتايج حاصل از اعمال اين روشها بردقت عمليات تناظر يابي بررسي مي گردد. نتايج حاصل از اين مقاله نشان مي دهد كه اعمال روشهاي پردازش تصوير كه در آنها هيستوگرام تصاوير اصلاح مي گردد ، تأثير مثبتي بر نتايج عمليات تناظر يابي مي گذارد ولي روش برازش چند جمله اي به پروفيلهاي عكسي نتايج مطلوبي ارائه نمي دهد . همچنين روش فيلتر بالاگذر با توجه به محتواي عكس و ابعاد پيكسل ، مي تواند مفيد واقع گردد . روش فيلتر همومورفيك نيز براي تصاويري كه در شرايط متفاوت برداشته شده اند (مانند تصاوير ماهواره Spot ) در بهبود نتايج تناظر يابي مناسب بنظر مي رسد.