تأمين آب غيرشرب مناطق مسكوني با استفاده از استحصال آب باران (مطالعه موردي: شهرك فرهنگيان- شهرستان رزن)

استحصال آب باران از زمانهاي بسيار گذشته مورد توجه بوده است اما رد پاي آب باران مسئلهاي است كه در جمعآوري آب باران كمتر به آن توجه ميشود. اين پژوهش در يكي از شهركهاي مسكوني جديد در استان همدان به بررسي ردپاي آب باران در سقف خانههايمسكوني با توجه به متوسط بارندگي دراز مدت پرداخته است و پس از تعيين حجم آب خروجي از كل سطح و متوسط هر كدام از بامها به ارايه پيشنهاد روش استحصال مقدار آب گيرشي توسط سقف خانهها پرداخته 138371 مترمربع و متوسط بارندگي درازمدت سالانه 310 ميلي / است. با توجه به محاسبات صورت گرفته مساحت 33 42895 متر مكعب كه اين / متر ميباشد. حجم كل آب باران در منطقه مورد مطالعه در طول يك سال برابر است با 11 مقدار با توجه به سرانه آب مصرفيدر منطقهي شهري مورد مطالعه ( 178 ليتر) براي 240 نفر در يك سال كافي بوده اما با توجه به اينكه آب استحصال يافته قابل شرب نيست، لذا اين آب براي 268 نفر در سال به منظور فعاليتهاي غير شرب مناسب ميباشد. با توجه به بحران آب، نتايج اين پژوهش نشان ميدهد چنانچه آب مذكور به صورت قطرهاي جهت آبياري فضاي سبز صورت گيرد، هيچ يك از خانوارهاي ساكن در اين شهرك مسكوني نيازي به آبياري فضاي سبز خانه خود از طريق آب شهري را نخواهند داشت.