بررسي تاثير خصوصي سازي بر رشد توليد در صنايع ايران

امروزه ديدگاه غالب در اقتصاد و مديريت، كاهش فعاليت هاي دولتي و حركت به سمت خصوصي سازي است. آن چه امروزه در اقتصاد پويا و مديريت دولتي نوين مشاهده مي شود، اقدام جهت جبران ضعف هاي گذشته است. از جمله اين اقدامات، توانمند نمودن شركتهاي دولتي و حذف گرايش به لايههاي نظام دولتي، حركت به سوي خصوصي سازي و واگذاري فعاليتهاي دولتي به بخش خصوصي به منظور افزايش بهره وري دولت ميباشد. تحقيق حاضر با درك اهميت اين موضوع به بررسي خصوصي گرداني مالكيت دولتي در ايران مي پردازد و لذا مي توان بيان كرد كه تحقيق حاضر در پي پاسخ گفتن به اين سوال است كه: ضرورت، مشكلات و راه كارهاي بهبود مالكيت توسط خصوصي گرداني مالكيت دولتي درايران چيست تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر روش جمعآوري اطلاعات، توصيفي و از نوع همبستگي با گرايش تحليل رگرسيون مي باشد. جهت تجزيه و تحليل اطلاعات، از آمار توصيفي (ميانگين، حداقل، حداكثر، انحراف استاندار و ديگر شاخص هاي توصيفي متغيرهاي تحقيق) و استنباطي (تحليل رگرسيون) استفاده شده است. فرضيه اصلي طرح از طريق نرم افزار Eviews بين آمارهاي جمعآوري شده در طرح مورد آزمون قرار ميگيرد. نتايج نشان داد: خصوصي سازي، نتايج اقتصادي (روند مثبت رشد اقتصادي و كاهش تورم) مثبتي در ايران داشته است. همچنين با اجراي خصوصي سازي، شاخص جيني به اندازه 0/066 افزايش مي يابد و همچنين مشخص شد كه خصوصي سازي نتايج اجتماعي مثبتي (افزايش رفاه اجتماعي و شاخص جيني) در ايران به همراه داشته است.