تئوري و نظريه مديريت بحران

مقاله حاضر تلاشي است براي ارايه بحثي نظري راجع به تعاريف، رويكردها و الگوهاي نظري رايج پيرامون بحران. بقاء اثر بخش و كارايي سازمان در مسير ايجاد منافع كوتاه و بلند مدت براي صاحبان منافعش نوعا هدفي استراتژيك محسوب مي شود. از اين منظر مي توانيم شيوه هايي را كه سازمان براي مقابله با آشفتگي ها و بحران ها و لذا تضمين بقاء خود در نظر مي گيرد بخشي از استراتژي آن سازمان به شمار آوريم. دراين مقاله مباني شكل گيري نظريه ي مديريت بحران به صورتي اجمالي مورد توجه قرارگرفته و ديدگاهاي گوناگون درباره ي بحران طبقه بندي مي شود. مقاله ضمن تاكيد براهميت مديريت بحران در راستاي برنامه هاي استراتژيك سازمان به اين نكته مي پردازد كه يافته هاي موجود در مورد بحران و مديريت آن انسجام كافي ندارند. از سوي ديگر عوامل ايجاد بحران مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفته است و راهكارهاي مقابله با بحران از ديدگاه نظري مورد بحث واقع مي گردد. صاحب نظران اين حوزه از علم مديريت بر اين باورند كه ظهور بحران امر ساده اي نبوده و ماهيتي همه جانبه و فراگير دارد.