تفكر سيستمي، رويكردي اجتناب ناپذير در سازمان هاي هزاره سوم

انسان امروز اين درس را آموخته كه نبايد هيچ چيز را مجزا و جدا نسبت به ساير چيزهايي كه در پيرامون او قرار گرفته، در نظر بگيرد.جهان سيستم، سيستم و سيستم است كه از هر دو سو به بي نهايت مي رسد هر سيستمي از زير سيستم هايي تشكيل شده است و خودش همزير سيستمي براي سيستمي است. رويكرد سيستمي يا جامع نگركه داراي نظم منسجمي است تا حد زيادي به مديران كمك خواهد نمود تامشكلات سازمان ها را بهتر درك كرده و حل كنند. هدف از اين مقاله تشريح و تبيين اهميت و جايگاه تفكر سيستمي در سازمان هاي هزاره سوم مي باشد. اساس روش سيستمي مفهوم كليت است. نهايتا تك بعدي فكر كردن و نگريستن ما را از كل جدا مي كند و در نتيجه قالبي فكر مي كنيم. از آنجايي كه در زندگي و دنياي ما همه چيز سيستماتيك است و انسانها هم خواسته يا ناخواسته در يك سيستم زندگي مي كنند پس زندگي ما بگونه اي سيستم وار و داراي نظم و قاعده است. با توجه به ويژگي ها و ضرورتي كه تفكرسيستمي در بطن خود دارد در واقع به يك عامل اجتناب ناپذير تبديل شده كه نياز هر سازماني را در هزاره سوم به آن بيشتر مي كند.