بررسي حقوق مالكيت فكري ايران و تاثير آن در توسعه كسب و كار

مالكيت معنوي نوعي مالكيت است كه به دو دسته مالكيت ادبي هنري و مالكيت صنعتي تقسيم - ميشود. مالكيت صنعتي نيز شامل حق اختراع، طرحهاي صنعتي، نشانهاي تجاري، اسرار تجاري، مدلهاي مفيد، طرحهاي ساخت مدارهاي يكپارچه و نشانههاي جغرافيايي است. حفاظت و صيانت از داراييهاي فكري برخلاف داراييهاي مادي دشوار است . اما با اين حال به دليل اهميت اين حقوق اين نوع مالكيت در پيشبرد صنعتي و اقتصادي، در نظر گرفتن حوزه حقوقي مجزا براي آن امري بديهي است. مطالعه تاثيرات حمايت از دارايي ها و سرمايه هاي فكري در توسعه علوم و فناوري گوياي اين مطلب است كه يكي از نتايج عمده حمايت از مالكيت فكري، ترغيب دانشمندان و محققان به انجام تحقيقات بيشتر و موثرتر است، چرا كه در مقابل نبوغ مصروفي پاداش در خور دريافت مي نمايند . در زمينه تجارت، شركت ها بعد از ثبت اختراع دستاوردهاي تحقيقاتي خود، مي توانند خود بطور مستقيم اين فناوري ها را تبديل به محصول نموده و به بازار عرضه كنند و يا با فروش امتياز بهره برداري از اختراع از طريق قراردادهاي انتقال فناوري به شركت هاي ديگر، هزينه هاي تحقيقات را جبران نموده و سود قابل ملاحظه اي را به دست آورند - . بر اين اساس درنظر گرفتن حقوق مالكيت معنوي در اين مورد هم ضروري است. با توجه به اهميت حقوق مالكيت معنوي در زمينه توسعه كسب و كار در اين پژوهش به اين موضوع ميپردازيم و در نهايت پيشنهاداتي براي كارآمدي هرچه بيشتر حقوق مالكيت معنوي ارائه ميدهيم.