شماره ركورد كنفرانس
3572
عنوان مقاله
تحولات معماري محرابها در حاشيه شهرهاي جاده ابريشم در دوره ايلخاني مطالعه موردي: بررسي محراب گچي مسجد جامع اَبَركوه
پديدآورندگان
اشكواري محمدجعفر ashkevari@znu.ac.ir دانشگاه زنجان , گلستاني پور محمدحسين M.golestanipour@ut.ac.ir دانشگاه تهران
تعداد صفحه
16
كليدواژه
محراب , مسجد جامع ابركوه , معماري ايلخاني , راه ابريشم.
سال انتشار
1397
عنوان كنفرانس
اولين همايش بين المللي حكومت ايلخانان و تأثير آن بر راه ابريشم
زبان مدرك
فارسي
چكيده فارسي
محرابهاي مساجد جامع در دوره ايلخاني را ميتوان يكي از باشكوهترين جلوههاي تحولات در معماري دانست كه اغلب در مساجد جامع شهرهاي حاشيه جاده ابريشم و راههاي فرعي آن از بسطام در شمال ايران تا اروميه در غرب و ابركوه در فلات مركزي ايران ساخته شدهاند. اين محرابهاي گچي از تنوع در فرمها و ابعاد ساخت برخوردار هستند و سطح محرابها با آرايههاي تزئيني و كتيبهها پوشانده شده است. پژوهش حاضر به بررسي محراب گچيِ مسجد جامع ابركوه ميپردازد. ابركوه (ابرقو) در اين دوره در مسير راه تجاري يزد به شيراز و شيراز به كرمان واقع بود. محرابِ الجايتو (حك. 703-716 ق) در مسجد جامع ابركوه نشان از تأثيرپذيري معماران از سبك رايج در ساخت محرابهاي دوره ايلخاني در حاشيه شهرهاي جاده ابريشم دارد. بنابراين پژوهش حاضر با روش ميداني و كتابخانهاي و به شيوه تحليلي- وصفي نقوش تزئيني و كتيبههاي محراب مسجد جامع ابركوه را بررسي كرده و از اين طريق مشخص ميشود كه اين محراب نيز مانند ديگر محرابهاي گچي دوره ايلخاني، مرتفع و داراي گچ بريهاي متنوع است. همچنين نقوش اسليمي و هندسي در آن برجسته مينمايد، كتيبهها نيز آياتي از سورههاي «بقره»، «انسان»، «فصلت» و «هود» با مضاميني مانند «توحيد»، «خداشناسي» و «توجه مؤمنان به دنياي بعد از مرگ» را در خود جاي دادهاند.
كشور
ايران
لينک به اين مدرک