بررسي تحولات مذهبي جاده ابريشم و تأثير آن دردستاوردهاي هنري دوره ايلخانان

جاده ابريشم طولاني ترين و از ديدگاه تاريخ تمدن و فرهنگ، پر اهميت ترين حلقه زنجيره اي بود كه اقوام و ملل اقصا نقاط دنيا را به يكديگر پيوند مي داد و بي گمان، در طول تاريخ جاده بازرگاني مهم تر از جاده ابريشم وجود نداشت. از اين جاده تنها ابريشم و ساير محصولات كشورهاي حوزه اين جاده نبود كه صادر مي شدند، بلكه آنچه در حوزه فرهنگ و انديشه و هنر مي گنجد نيز ميان ايران، چين و اروپا مبادله مي شد. از اين راه كيش ها، هنرها، مدنيت هاي مختلف نيز توسط انسان ها در حين مهاجرت، مسافرت و بازرگاني از كشوري به كشور ديگر برده مي شد و بدين صورت، آداب و سنن و دستاوردهاي ديني و مذهبي در اين بين نيز از شرق به غرب و بالعكس منتقل مي شد. در ضمن ارتباط ايلخانان با آسياي ميانه و چين نيز اسباب فراخي فرهنگي و هنري ايراني شد و سليقه و ذوق هنري خاورميانه و خاور دور را به هم پيوند داد. در اين مقاله سعي بر اين شده است تا با مطالعه داده هاي باستان شناسي و همچنين استفاده از اطلاعات كتابخانه اي و به روش تحليلي و توصيفي، تحولات مذهبي متاثر از جاده ابريشم را بر دستاوردهاي فرهنگي و هنري دوره ايلخانان مورد بررسي قرار گيرد.