بررسي وضعيت استفاده مجدد از فاضلاب خاكستري در كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه

امروزه مساله كمبود منابع آب شيرين براي بسياري از كشورهاي جهان –به خصوص كشور ايران- تبديل به يك مساله حياتي شده است. افزايش جمعيت جهان نيز اين منبع را تحت فشار بسيار زياد قرار داده است. هر كدام از كشورهاي درحال توسعه و توسعه يافته راهكارهايي را براي مبارزه با اين مساله اتخاذ كرده اند تا بتوانند علاوه بر مساله ذخيره سازي آب ، منابع جديدي ايجاد نموده و آن را جايگزين منابع متعارف تامين آب خود كنند. كه نتيجه آن كاهش مصرف آب زيرزميني و سطحي خواهد بود. در حقيقت يكي از مهم ترين اركان توسعه پايدار نيز برنامه-ريزي و تلاش براي تحقق آن ، براي استفاده بهينه از منابع آب موجود و استفاده مجدد از پساب است. از اين رو در تحقيقات بسياري بررسي و امكان سنجي استفاده از فاضلاب خاكستري مورد مطالعه قرار گرفته است. در مقاله پيش رو ابتدا به مرور عوامل تاثيرگذار بر طراحي يك پروژه تصفيه فاضلاب خاكستري پرداخت شده و سپس به بررسي و مقايسه كشورهاي درحال توسعه و توسعه يافته بايكديگر در زمينه ميزان استفاده از فاضلاب خاكستري پرداخت شده است. در مقايسه كشورهاي در حال توسعه ، كشورهاي هند ، اردن ، فلسطين ، كويت ، تونس و اسرائيل بررسي شده اند و در قسمت كشورهاي توسعه يافته ، كشورهاي آمريكا ، ژاپن ، هنگ كنگ ، استراليا و آلمان مورد مطالعه قرار گرفتند.