شناسايي فناوري‌هاي نوين و برتر در بخش گردشگري شهرمشهد (مطالعه موردي: حمل و نقل هوايي)

سيستم حمل و نقل هوايي يكي از عمده ترين عناصر تشكيل دهنده صنعت گردشگري مي‌باشد كه بخشي از هزينه هاي گردشگران را به خود اختصاص مي دهد. در اين مطالعه به بررسي تجارب كشورهاي پيشرو در بكارگيري فناوريها در حمل و نقل هوايي پرداخته مي‌شود. سپس با استفاده از نظرات كارشناسان مرتبط با موضوع مطالعه، وضعيت فعلي بكارگيري فناوري-ها و نوآوري ها بررسي شده و خلاها در بكارگيري فناوري ها در حمل و نقل هوايي شهر مشهد شناسايي مي‌شوند. اين مطالعه از نوع توصيفي- تحليلي مي‌باشد. جامعه آماري كارشناسان حمل و نقل هوايي و گردشگري در شهر مشهد مي‌باشند. به دليل محدود بودن جامعه آماري از روش اشباع نظري براي نمونه گيري استفاده گرديد و حجم نمونه آماري 19 نفر مي‌باشد. نتايج نشان مي‌دهد كه فرودگاه مشهد در سامانه هاي اطلاع رساني و ثبت مسافر، استفاده از خدمات نرم افزاري براي موبايل، سيستم‌هاي ديجيتال و... جزء فرودگاه هاي پيشتاز كشور مي باشد. اما نياز به ايجاد و توسعه فناوريهايي مانند محافظت از چمدان با تراشه هاي الكترونيكي، ايجاد دستگاه هاي چك اين خودكار، ايجاد اپليكشن موبايل براي دادن اطلاعات پرواز و ساير سرگرمي ها براي مسافران، جايگزيني اينترنت واي فاي با تكنولوژي لاي فاي، نظرسنجي آنلاين از مسافران، خدمات تحويل بار از طريق سامانه ديجيتالي، راه اندازي كيوسك‌هاي ديجيتالي، ايجاد سرگرمي‌هاي ديجيتالي مختلف در ترمينال فرودگاه و طراحي ارگونوميك ترمينال در حمل و نقل هوايي شهر مشهد وجود دارد.