مقايسه تطبيقي استراتژي‌هاي توسعه‌ي كارآفريني در صنعت گردشگري ايران و تركيه

مهمترين هدف اين تحقيق مقايسه تطبيقي استراتژي‌هاي توسعه‌ي كارآفريني در صنعت گردشگري ايران و تركيه است. امروزه تخصيص بهينه منابع به بخشهاي كليدي و سودآور اقتصادي بر حسب اولويتها در روند توسعه اقتصادي و دستيابي رشد پايدار و شناسايي بخشهاي كليدي ضمن جلوگيري از هدر رفتن سرمايه منجر به هدفمند شدن فعاليتهاي اقتصادي و اولويت گذاري مناسب در تخصيص منابع ميشود؛ در همين راستا صنعت گردشگري بهعنوان يكي از بهترين و سودآورترين فعاليتهاي كارآفرينانه‌ي خدماتي است كه بايد مورد توجه قرار گيرد. روش شناسي اين تحقيق كيفي است و در آن از روش تحليل محتوا با استفاده از كدگذاري استفاده شده است. روش مقايسه مورد استفاده در اين پژوهش تحليل SWOT (شامل نقاط قوت و ضعف، فرصت‌ها و تهديدها) مبتني بر تجزيه و تحليل برنامه‌هاي دقيق و استراتژي‌هاي توسعه‌ي كارآفريني در صنعت گردشگري دو كشور است. يافتههاي پژوهش نشان ميدهد كه گردشگري در سال 2019 همچنان يكي از برترين صنايع و فعاليت‌هاي درآمدزا و اشتغالزاي جهان به شمار ميرود. براساس پيشبينيهاي سازمان جهاني جهانگردي، آيندهي بازار اقتصاد و تجارت بين المللي دنيا، بويژه در سال ۲۰۲۰ با تعداد ۱٫۳۶ ميليارد نفر گردشگر ورودي و 809/1 ميليارد نفر در سال 2030 در اختيار صنعت گردشگري خواهد بود. در اين ميان سهم كشورهاي درحال توسعه در سال 2020، 717 ميليون و در سال 2030 بالغ بر 037/1 تريليون گردشگر خواهد بود. اين بهترين فرصت براي كشورهاي درحال توسعه همچون ايران و تركيه است كه بتوانند از صنعت گردشگري براي مواجهه با مسائلي همچون بيكاري و عدم درآمد زايي ارزي كافي بهره برداري كنند. در اين مطالعه وضعيت گردشگري در ايران بررسي شده و سهم گردشگري ايران با تركيه به‌ عنوان رهبر كارآفريني گردشگري در بين كشورهاي اسلامي به صورت تطبيقي مورد مقايسه قرار گرفته است.