نگاهي به مدرنيسم مرزي در رمان ماه بر فراز مانيفست

اين مقاله به بررسي عناصر مدرن و پسامدرن در رمان ماه بر فراز مانيفست اثر كلروندرپول 2 ميپردازد. منتقد بر اين باور است كه تركيبي از عناصر مدرنيسم و پسامدرنيسم، اين رمان را در حيطه مدرنيسم مرزي قرار ميدهد. به عبارتي ديگر، اين داستان غالباً ويژگي هاي ادبيات مدرن را داشته، اما در پاره اي موارد دچار خونريزي شده و به سمت پسامدرن حركت كرده است. اين مقاله با استفاده از نظرات منتقداني چون دوو فوكما، ژوليا كريستوا، برايان مكهيل، بري لوئيس و با بهرهگيري از مفاهيمي همچون عنصر غالب، بينامتنيت، فروپاشي روايتهاي اعظم، پيوند دوگانه، شبههي معرفتشناختي و تشكيك فرازباني و غيره به بررسي داستان ميپردازد. ازآنجاييكه اين رمان، به ادبيات كودك و نوجوان تعلق دارد، پيچيدگي هاي ادبيات مدرن و پسامدرن بزرگسالان به شيوه اي ساده و ملموس تر مطرح شدهاند. در نتيجه به منظور نشان دادن آشفتگيهاي ذهن انسان معاصر، پاهاي بيقرار دانش آموزان كه با بيقراري زير ميز تكان ميخوردند )وندرپول 47 ( توصيف شدهاند. داستان پيوسته در بين سالهاي 1918 و 1936 در حركت ميباشد و اين سردرگمي، گوياي آشفتگي انسان عصر مدرن ميباشد.