رابطه بين توانمندسازي و تعهد سازماني با چابكي سازمان (مطالعه موردي: شهرداري شهر تهران)

هدف پژوهش حاضر تعيين رابطه بين توانمندسازي و تعهد سازماني با چابكي سازمان شهرداري شهر تهران بود. روش مورد استفاده در اين پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي بود. در اين پژوهش جامعه آماري شامل تمامي مديران شهرداري شهر تهران بودند كه تعداد آنان 600 نفر بود كه از بين آنان با استفاده از فرمول كوكران و روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي تعداد 235 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. به منظور گردآوري اطلاعات از سه پرسشنامه استاندارد توانمندسازي اسپريتزر (1995)، تعهد سازماني ماير و آلن (1997) و چابكي سازمان شريفي و ژانگ (2004) استفاده شد. پايايي اين پرسشنامه‌ها با استفاده از روش آلفاي كرونباخ براي تمامي ابعاد پرسشنامه‌ بيش از 0.7 بدست آمد كه نشان از پايايي مناسب ابزار پژوهش داشت. براي محاسبه روايي از روايي محتوا استفاده شد كه نتاج بيانگر روا بودن ابزار پژوهش بود. تجزيه و تحليل اطلاعات به دست آمده از اجراي پرسشنامه‌ها از طريق نرم‌افزار SPSS و PLS در دو بخش توصيفي و استنباطي (مدلسازي معادلات ساختاري) انجام پذيرفت. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن بود كه بين توانمندسازي و تعهد سازماني با چابكي سازمان شهرداري شهر تهران رابطه معناداري وجود دارد.