ارتباط هوش هيجاني با گرايش به كارآفريني دانشجويان تربيت بدني دانشگاه اصفهان

هدف از پژوهش حاضر بررسي ارتباط بين هوش هيجاني و مولفه‌هاي آن با گرايش به كارآفريني در دانشجويان تربيت بدني دانشگاه اصفهان بود. با توجه به جامعه كه شامل 551 نفر (306 نفر مقطع ليسانس، 155 نفر مقطع ارشد و 90 نفر در مقطع دكتري) شدند، نمونه طبق فرمول كوكران، 226 نفر به دست آمد. آزمون كولموگروف-اسميرنوف نشان داد داده‌ها نرمال نيستند بنابراين به منظور بررسي ميزان ارتباط، از آزمون همبستگي اسپيرمن استفاده شد. يافته‌ها ارتباط معناداري بين هوش هيجاني و گرايش به كارآفريني نشان نداد اما در تمام مولفه‌هاي هوش هيجاني با گرايش به كارآفريني به جز خودمديريتي، ارتباط معنادار و مثبت ديده شد. بين مولفه‌هاي خودآگاهي، آگاهي اجتماعي و مديريت روابط نيز آگاهي اجتماعي ارتباط قوي‌تري با گرايش به كارآفريني داشت