نقش شايستگي هاي مديريتي در عملكرد مديران سازمان هاي ورزشي

امروزه ورزش يكي از اموري است كه به عناوين مختلف در جهان مطرح شده و گروه هاي بسيار زيادي به اشكال مختلف با آن سر و كار دارند؛ برخي از مردم ورزشكار حرفه اي هستند و گروهي ورزشكار آماتور؛ گروهي طرفدار و علاقه مند به ورزش و ديدن برنامه ها و مسابقه هاي ورزشي بوده و عده اي نيز از راه ورزش امور خويش را مي گذرانند. با افزايش چشمگير نقش ورزش در توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي و حتي سياسي كشورها، پيشرفت در زمينه ورزش به يكي از اولويت هاي استراتژيك برنامه ريزان در كشورهاي مختلف تبديل شده است. كشورها براي رسيدن به مزاياي ناشي از ورزش، سازمان هاي ورزشي را شكل مي‌دهند. سازمان هاي ورزشي دولتي و خصوصي پايه و اساس ورزش در هر كشوري مي باشند و رسيدن به اهداف متعالي برنامه هاي ورزشي نيازمند اثربخشي اين سازمان ها است. محققان بر كيفيت‌ها، مهارت‌ها و رفتارهايي كه براي موفقيت در نقش‌هاي مديريتي لازم هستند تمركز نمودند، به اين اميد كه سيستم‌هاي مديريت منابع انساني را براي تكرار اين كيفيت‌ها طراحي نمايند. بسياري از محققان و سازمان‌ها بر تعيين شايستگي‌هايي كه براي افرادي كه ديگران را در سطوح مختلف سازمان رهبري مي كنند تمركز نموده‌اند، در واقع شايستگي يك چتر فراگير است كه نشان مي‌دهد چه چيزي براي موفقيت نياز است. براي موفقيت در هر شغلي به مجموعه‌اي از شايستگي‌ها نياز است.