بازشناسي مفهوم هويت ايراني - اسلامي در معماري مجتمع مسكوني

هر معماري كه نشان دهنده ي تمدن هر قوم و ملت است در ايران از گذشته تا كنون آثار بسياري را به يادگار گذاشته است كه بر اساس باورهاي انسان، ويژگي ها و نيازهاي اوست. به همين دليل داراي اصالت و هويت است و به فرهنگ، اقليم و شرايط زندگي انسان وابسته است. پس از انقلاب اسلامي، كشور ايران درزمينه هاي بسياري رشد و توسعه پيدا كرده است اما امروزه به دليل رشد جمعيت و تقليد كوركورانه از معماري غرب، ساخت مسكن به سمت انبوه سازي سوق داده شده است. هويت در معماري و شهرسازي گم شده و خانه ي ايراني با از دست دادن آرامش و راحتي خود به نوعي به خوابگاه و سرپناه تبديل شده اند. اين پژوهش به دنبال پاسخگويي به اين پرسش است كه اصول معماري ايراني و معماري اسلامي چگونه مي توانند باعث احياي هويت ايراني – اسلامي در مجتمع هاي مسكوني شوند. براي دستيابي به نتايج مطلوب در اين پژوهش كه با مطالعات كتابخانه اي و به روش كيفي انجام مي گيرد، ابتدا به بررسي عوامل موثر در طراحي بر اساس اصول معماري ايراني-اسلامي پرداخته و چگونگي استفاده از اين قابليت ها براي انطباق فضاي مسكن مورد تحليل قرار خواهد گرفت. نتايج حاصل از اين تحقيق در طراحي وبهبود فضاهاي مسكوني تاثير گذار خواهد بود و رضايتمندي بيشتر ساكنين از فضاي زندگي را فراهم مي آورد.