بهبود شناسايي عيوب پارچه مبتني بر روش هاي محلي و سراسري

كنترل كيفيت محصولات نساجي در هنگام توليد از اهميتي فراوان برخوردار است زيرا هزينه هاي حاصل از كنترل كيفيت بسيار كمتر از هزينه هاي خسارات و مرجوعات پارچه است و صنعت نساجي از اين مشكل زيان هاي بسياري ديده. در حال حاضر تشخيص عيوب پارچه ها به صورت چشمي و توسط انسان انجام مي شود اما اين نوع كنترل هميشه با خطاي انساني همراه بوده و طبيعتا بسياري از عيوب ديده نمي شود و خسارات زيادي را به توليدكنندگان تحميل مي كند. در اين تحقيق از روش الگوهاي دودويي محلي و موجك بر روي تصاوير دريافتي از پارچه هاي ساده گردباف براي تعيين پنج نوع عيب متداول راه عمودي، راه عمودي، لكه روغن، سوراخ پارچه و نخ پارگي استفاده شده است. نتايج نشان دهنده آن است كه اين دو روش علاوه بر دقت مناسب و سرعت بالا، داراي امكان تعيين مكان و ابعاد عيوب است. نقطه قوت اين پژوهش در شناسايي سوراخ پارچه و نخ پارگي است كه در هر دو روش الگوهاي محلي دودويي و فيلتر موجك نرخ شناسايي 100 درصد بدست آمده است. بنابراين استفاده از روش الگوي دودويي محلي و تبديل موجك به عنوان روشي مناسب در تشخيص عيوب پارچه در حين توليد پيشنهاد شده است.