ارزيابي و رتبه بندي سبك هاي يادگيري درس ادبيات پايه دهم

پيشبرد آموزش و يادگيري و حل مسائل مختلف آن، نيازمند مديريت، ساماندهي ،سياست گذاري و برنامه ريزي منطقي و واقع بينانه است.فقدان هريك از اين امور، مشكلات و معضلات زيادي را در آموزش متوسطه به وجود مي آورد. از اين رو هدف پژوهش ، شناسايي و رتبه بندي سبك هاي يادگيري (شنيداري ،ديداري ، حركتي و خوانداري و نوشتاري ) براساس روش AHP ،درس ادبيات پايه دهم مي باشد.دراين ميان يكي از مسائلي كه در نظام آموزش و پرورش مطرح مي باشد،سبك يادگيري است. سبك يادگيري در واقع تلفيقي از روش هاي شناختي، عاطفي و فيزيولوژيك است كه افراد بوسيله آنها به بازيابي، سازماندهي، پردازش و يادآوري اطلاعات مي پردازند.اين تحقيق از منظر هدف ،كاربردي است واز نظر ماهيت ،تركيبي ،كيفي و كمي مي باشد.شناسايي و تعيين وزن معيارهاي مناسب ارزيابي سبك هاي يادگيري با استفاده از روش فرايند تحليل سلسله مراتبي ، توسط كميته ارزيابي (دبيران عالي )صورت گرفته است.يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه در رتبه بندي صورت گرفته ، بيشترين وزن معيار به آموزندگان خوانداري و نوشتاري تعلق گرفته است. پيشنهاد اصلي تحقيق بيانگر اين است كه سبك هاي يادگيري و تدريس كه سازگار و هماهنگ باشند، مي توانند موجب بهبود استفاده موثر از زمان، منابع و ظرفيت هاي موجود آموزشي گرديده و تجارب آموزشي پر بازده و لذت بخشي را براي آموزشگران و فراگيران خلق نمايد.بنابراين پيشنهاد بنيادي كه به آموزشگران و اساتيد داده شده اين است كه با متناسب نمودن نحوه تدريس خود با سبك يادگيري مورد ترجيح فراگيران، ميزان و كيفيت يادگيري در آنها را افزايش داده و از اتلاف منابع آموزشي پرهيز نمايند.اهميت ارزيابي به مرور زمان و با تغييرات و پويايي هاي محيط تغيير خواهد كرد.بنابراين بيان مي گردد به منظور اين الگو در آينده ،كارشناسان ،سبك هاي يادگيري را متناسب با تغييرات تعديل نمايند.