بررسي رابطه احساس تنهايي با گرايش به شبكه هاي اجتماعي مجازي

هدف از پژوهش حاضر پيش­بيني گرايش به شبكه هاي اجتماعي مجازي بر اساس احساس تنهايي در دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات خوزستان بود. روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود و آزمودني­هاي آن را 200 دانشجوي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اهواز تشكيل مي­دادند. انتخاب گروه نمونه به روش نمونه­گيري در دسترس انجام شد. ابزارهاي گردآوري داده­ها شامل مقياس­هاي احساس تنهايي UCLA))، و گرايش به شبكه­هاي اجتماعي مجازي بودند. براي تحليل داده­ها علاوه بر استفاده از همبستگي ساده، از رگرسيون چند متغيري استفاده شد. ضرايب همبستگي ساده بين احساس تنهايي با گرايش به شبكه­هاي اجتماعي مجازي 25/0r= بدست آمده كه همگي در سطح 01/0 معنا دارند و همچنين نتايج رگرسيون نشان داد كه احساس تنهايي، داراي يك ارتباط مثبت و معنادار با گرايش به شبكه­هاي اجتماعي مجازي مي­باشند.