اولويت بندي عوامل موثر بر عمليات جستجو و نجات دريايي با استفاده از تكنيك AHP

Prioritizing Factors Influencing on Maritime Search and Rescue Operation Using AHP Technique

پس از بروز هر سانحه دريايي اولين مكاني كه با آن ارتباط و تماس اضطراري برقرار مي‌شود نزديك‌ترين مركز تجسس و نجات دريايي آن منطقه است. اين مركز مسئول اعمالي چون تجسس و نجات، كمك‌هاي پزشكي، جلوگيري از آلودگي دريا و كنترل ايمني دريايي يك منطقه به حساب مي آيد؛ بنابراين لازم است تا عواملي كه در موفقيت يا عدم موفقيت عمليات جستجو و نجات دريايي موثر هستند، شناسايي و اولويت بندي گردند. اين مقاله با رويكرد توصيفي-پيمايشي، عوامل موثر بر عمليات جستجو و نجات دريايي را شناسايي و سپس با استفاده از تكنيك سلسله مراتبي آن ها را رتبه بندي كرده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه در بين 5 گروه تجهيزات مرتبط با عمليات جستجو و نجات، نيروي انساني، فعاليت‌هاي دريايي، سازمان هاي مربوطه و قوانين و مقررات؛ تجهيزات مرتبط با عمليات جستجو و نجات از اولويت بيشتري در موفقيت يا عدم موفقيت عمليات جستجو و نجات دريايي برخوردار مي باشد.

The first nearest contact point after any marine accident is the nearest maritime search and rescue center in the area. The center is responsible for activities such as search and rescue, medical assistance, marine pollution prevention and maritime safety control; therefore, it is necessary to identify and prioritize the factors that contribute to the success or failure of search and rescue operations. This paper identifies the factors affecting search and rescue operations using a descriptive-survey approach and then ranks them using a hierarchical technique. The research results show that among the five groups of equipment related to search and rescue operations, manpower, marine activities, relevant agencies and regulations, search and rescue equipment has a higher priority over the success or failure of search and rescue operations.