افزايش گذردهي راديوشناختگر و بهبود عملكرد آن در حوزه‌ي سلامت

فناوري‌هاي ارتباطات بي‌سيم در بسياري از كاربردهاي الكترونيكي حوزه‌ي سلامت براي ارسال داده‌هاي پزشكي و اطلاعات بيمار نقشي بي بديل ايفا مي‌كنند. با اين حال، استفاده از اين فناوري‌ها در يك محيط بيمارستاني با دو چالش عمده همراه است. اولين چالش، تداخل الكترومغناطيسي ايجاد شده بوسيله‌ي دستگاه‌هاي بي‌سيم براي دستگاه‌هاي بيو-پزشكي است كه مي‌تواند عملكرد آن‌ها را به شدت تحت تأثير قرار داده و موجب خاموشي يا راه‌اندازي مجدد خودبخودي، اعوجاج شكل موج و ايجاد صداي زوزه در دستگاه‌ها شود. دومين چالش اين است كه بدليل وجود انواع گوناگون برنامه‌هاي الكترونيكي پزشكي كه نسبت به هم اولويت‌هاي متفاوتي دارند، دسترسي آنها به كانال بي‌سيم نيز بايد اولويت‌بندي شود. در اين مقاله، از تكنولوژي راديوشناختگر به منظور غلبه بر اين چالش‌ها استفاده مي‌كنيم؛ كه يك تكنولوژي اميدواركننده جهت افزايش بهره‌وري ارتباطات بي‌سيم از طريق استفاده‌ي بهينه از طيف فركانسي و كاهش تداخل ناخواسته است. همچنين، به منظور افزايش بهره‌وري طيفي در محيط بيمارستان با استفاده از تكنولوژي راديوشناختگر، روش جديدي با عنوان حسگري و ارسال بطور همزمان پيشنهاد مي‌دهيم. نتايج حاصل از شبيه‌سازي نشان مي‌دهد كه روش پيشنهادي گذردهي و قابليت حسگري بالاتري دارد و همچنين گوياي دقت آن در مواجهه با چالش‌هاي مذكور است.