ارزيابي و بازسازي ساختار استخوان ترابكولار با استفاده از تبديل فاصله و خطوط-ستاره‌اي مبتني بر منطق فازي در تصاوير µ-CT و MRI

بيماري هاي استخواني به ويژه پوكي استخوان ، منجر به افزايش خطر شكستگي استخوان در بزرگسالان است . كيفيت ريزساختاري در بخش اسفنجي استخوان، مانند استخوان-مهره، از عوامل مهم استحكام استخوان و خطر شكستگي است. معيارهاي دقيق از ضخامت ريزساختاري استخوان اسفنجي (ترابكولار) و فاصله مغز استخواني بين آنها ، سهم قابل توجهي براي تشخيص اوليه پوكي استخوان و درمان آن دارد. استخراج اين كميت‌‌هاي از تصاويرµ-CT و MRI دشوار ومقادير اندازه گيري با توجه به روش پردازش تصوير بكار گرفته شده به طور قابل ملاحظه اي متفاوت است . در اين پژوهش، ضخامت ريزساختاري استخوان بر اساس روش‌هاي تبديل فاصله و خطوط-ستاره‌اي فازي محاسبه و عملكرد آنها را از نظر دقت، حافظه مورد نياز، پايداري نسبت به اغتشاش و چرخش و هم چنين سرعت اجرا مقايسه مي كنيم. نتايج بيانگر محاسبات سريع‌تر واستفاده بهينه از حافظه با داشتن دقت و پايداري يكسان روش خطوط-ستاره‌اي فازي در مقايسه با روش‌هاي پيشين مي‌باشد.