رابطه سبك زندگي سلامت محور و ابعاد آن با رغبت به ازدواج در دختران نوجوان معلول جسمي-حركتي

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه سبك زندگي سلامت محور و ابعاد آن با رغبت به ازدواج در دختران نوجوان معلول جسمي-حركتي شهر اهواز بود. نمونه پژوهش شامل150 نفر دختران نوجوان معلول جسمي-حركتي بود كه به روش دردسترس انتخاب شدند. طرح پژوهشي از نوع همبستگي بود. ابزار پژوهش شامل؛ پرسشنامه سبك زندگي سلامت محور واكر و همكاران(1987) و پرسشنامه رغبت سنج ازدواج حيدري و همكاران (1383) بود. براي تحليل داده­ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه استفاده شد. نتايج به دست آمده نشان دادند بين سبك زندگي سلامت محور و ابعاد آن (وضعيت تغذيه، فعاليت­بدني، مسئوليت­پذيري در قبال سلامت، مديريت استرس، روابطه بين­فردي، رشد معنوي) با رغبت به ازدواج در دختران نوجوان معلول جسمي-حركتي رابطه مثبت و معني دار وجود دارد و همچنين تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد سبك زندگي سلامت محور، و ابعاد تغذيه، روابط بين فردي، رشد معنوي، مديريت استرس، فعاليت بدني و مسئوليت‌پذيري در مورد سلامت، به ترتيب، پيش بيني كننده­هاي مناسبي براي متغير ملاك رغبت به ازدواج در دختران نوجوان معلول جسمي-حركتي مي باشند.