رشد بهره‌وري كل عوامل در ايران

اين مقاله رشد بهره‌وري كل عوامل را طي دوره 1391-1353 براي اقتصاد ايران را بررسي مي‌كند. براي اين كار، ابتدا تابع توليد كاب-داگلاس با نهاده‌هاي سرمايه فيزيكي و نيروي كار را تخمين مي‌زنيم و سپس بهره‌وري كل عوامل توليد را با استفاده از شاخص كندريك محاسبه مي‌كنيم. براي تخمين تابع توليد از روش خودرگرسيوني با وقفه‌هاي توزيعي (ARDL) استفاده مي‌شود. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه رشد بهره‌وري كل عوامل ايران در دوره مورد بررسي نوسانات زيادي داشته و ميانگين نرخ رشد آن برابر با 0.09-% است. اين مطلب نشان‌دهنده اين است كه بهره‌وري كل عوامل به طور مناسب رشد نكرده و با پيش‌بيني‌هاي اقتصادي فاصله زيادي دارد. براي مثال در برنامه چهارم توسعه، رشد بهره‌وري كل عوامل، 3.31% در نظر گرفته شده بود ولي با توجه به نتايج به دست آمده در تخمين مدل، هدف تعيين‌شده به سرانجام نرسيده است.