نقش و جايگاه «عدالت» و «محبت» در حقوق اقليت‌ها از ديدگاه امام علي عليه السلام

دو عنصر «عدالت» و «محبت» در سخن و سيره امير مؤمنان عليه السلام نسبت به اقليت‌هاي ديني، نقشي ممتاز دارد. امام (ع) ضمن تصريح به حقوق اقليت‌هاي ديني بويژه در عرصه‌هاي امنيت و اقتصاد، بر رابطه محبت‌آميز بين حاكمان اسلامي و اقليت‌هاي ديني تأكيد دارند؛ رابطه‌اي كه خود زمينه احقاق حقوق آنان را فراهم مي‌آورد. تأكيد آموزه‌هاي ديني بر زندگي مسالمت‌آميز و روابط حسنه با اقليت‌ها و نيز كمك مالي به نيازمندان آنان، نمودهايي از دو عنصر يادشده به‌شمار مي‌روند. با اين حال، ممكن است از آيات مربوط به قتال با اهل كتاب، نفي ولايت محبت با آنان و نيز قاعده نفي سبيل، نوعي ناسازگاري ميان آموزه‌هاي ديني و نقض اصل عدالت و محبت با آنان برداشت شود. اين نوشتار، كه به شيوه توصيفي تحليلي و روش كتابخانه‌اي سامان يافته است تلاش مي‌كند تبيين استواري براي آموزه‌هاي يادشده ارائه نمايد و محدوده عدالت و محبت را از نفي سبيل و نفي ولايت محبت مشخص سازد