سيره اميرالمؤمنين عليه السلام درباره اقليت ها

يكي از مظاهر عدالت كه در جوامع بشري موردسنجش قرار مي‌گيرد رعايت حقوق اقليت‌ها است. و اين نشانه‌اي از عدالت اجتماعي در آن جامعه دارد. در اين مقاله بر آنيم سيره اميرمؤمنان را درباره اقليت‌ها واكاوي كرده و به روشي توصيفي تحليلي و با استناد به كتاب‌هاي معتبر به عملكرد ايشان دراين‌باره به پردازيم. آنچه از گفتار و رفتار و توصيه‌هاي ايشان استفاده مي‌شود اين‌كه به همه افراد به‌عنوان يك انسان نگريسته و دستور رعايت حقوق اقشار مختلف را با هر دين و آئين و نژادي توصيه مي‌كرد و دستوراتي بسيار شگفت‌انگيز و عالي و متفاوت با ديگران دراين‌باره دارد. عملاً خود نيز به آن پايبند بود. براي همه انسان‌ها با هر تفكري حق حيات قائل بوده و عدالت اجتماعي، قضائي، و امنيت اجتماعي و توجه به رفاه و مهرباني در دريافت ماليات را براي همه در نظر داشت. حق آزادي ابراز عقيده به مخالفان خود داده و آنان را از بيت‌المال محروم نمي‌كرد. درباره حقوق اقليت در حكومت علوي مقالات متعددي نوشته‌شده كه بر محور فقه است و امتياز اين مقاله در اين است كه با بيان نكاتي بديع از سيره حضرت با آنچه ديگران دراين‌باره گفته و نوشته‌اند، متفاوت است