بررسي مقايسه‏اي جنسيت نويسنگان مؤنث و مذكر در شخصيت‏پردازي زنان (با تكيه بر رمان‏هايي از محمداسماعيل حاجي‏عليان و نسيم مرعشي)

جنست زنان و مردان همواره در داستان‏نويسي آنها تأثير گداشته است. با اين همه با تلاشي كه نويسندگان فارغ از جنسيت خود داشته‏اند، توانسته‏اند تا حد زيادي اين تفاوت جنسيتي را در آثار خود ازبين ببرند. براي بررسي اين موضوع دو رمان چهار زن و پاييز فصل آخر سال است در نظر گرفته شده است كه رمان اول از محمداسماعيل حاجي‏عليان است با چهار شخصيت زن اصلي طريفا ، فرخرو ، ماهي و ياسين و رمان دوم از نسيم مرعشي است با سه شخصيت اصلي زن ليلا ، شبانه ، و روجا . از آن جايي كه شخصيت‏پردازي مهم‏ترين عنصر داستان‏نويسي است نيز تكيه اين مقاله بر شخصيت‏ها و به طور اختصاصي بر شخصيت‏هاي زن هر دو رمان است. با بررسي‏هاي صورت گرفته درمي‏يابيم كه عنصر جنسيت بر اثر تربيت‏هاي مختلف در محيط‏هاي گوناگون در هر صورت بر نويسندگي زنان و مردان تأثير مي‏گذارد و اين دو نويسنده هم از اين موضوع استثنا نيستند. با اين همه حاجي‏عليان تلاش كرده است كه از دام جنسيت بگريزد و در آفرينش شخصيت‏هاي زن داستان خود موفق شود. نسيم مرعشي نيز به خوبي بر اين آگاه است كه روح هم‏جنس دوستي او بر كليت داستان سايه نيفكند.