تحليل و بررسي رمان «چهاردرد» با نگاهي به فرم داستان

رمان چهار درد به قلم منيرالدين بيروتي، برنده‌ي بهترين رمان دوره ششم جايزه هوشنگ گلشيري است. اين كتاب به علت كثرت شخصيت و پردازش داستان در حجم زيادي از صفحه، توجه بسياري از مخاطبان ادبيات داستاني را به خود جلب كرده و مباحث گوناگوني پيرامون موضوع و مفهوم آن درگرفته است. با اين نظرگاه، پژوهنده در مقاله پيشِ رو بر آن است تا با نگاهي گذرا به دو عنصر برجسته‌ي راوي و شخصيت‌پردازي در اثر يادشده، با زباني ساده به واكاويِ محتوا و شرح داستان بپردازد. چهار درد در سطح ظاهري با غيبت‌ها، حدس‌ها، شايعه‌ها و خاطرات پراكنده و دور و دراز پيش مي‌رود، اما در عمق خود، شرح درد است. از سويي ديگر دو راوي رمان «چهار درد» شخصيت‌هايي هستند كه در مقايسه با يكديگر كاركردي كاملاً گوناگون دارند و نويسنده در پردازش آنها نهايت باريك‌انديشي را به‌كار گرفته است.