سنجش ميزان تفكر انتقادي در دانش‌آموزان دوره متوسطه

چكيده پژوهش حاضر به هدف سنجش ميزان تفكر انتقادي در دانش‌آموزان دوره متوسطه استان كرمانشاه انجام گرديد. روش پژوهش توصيفي از نوع پيمايشي بود. جامعه آماري شامل تمامي دانش‌آموزان پسر دبيرستان‌هاي شاهد و نمونه شهرستان كرمانشاه در سال تحصيلي 95-1394 كه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي تعداد 230 دانش‌آموز انتخاب شد. به منظور گردآوري داده‌ها از پرسشنامه گرايش به تفكر انتقادي‌ ريكتس (2003) استفاده شد. پايايي آن با استفاده از آلفاي كرونباخ 72/0 بود. نتايج نشان‌داد كه در بين دانش‌آموزان جامعه آماري، ميزان گرايش به تفكر انتقادي و مولفه‌هاي آن (به جز بالندگي) بالاتر از حد متوسط است. بين عملكرد دانش‌آموزان در تفكر انتقادي و مولفه‌هاي آن به تفكيك پايه و رشته تحصيلي تفاوت‌ معناداري وجود نداشت. ضريب همبستگي تحصيلات پدر با مولفه تعهد و با گرايش به تفكر انتقادي معنادار بود. همچنين، رابطه مثبت و معناداري بين تحصيلات مادر با مولفه تعهد وجود داشت. واژه هاي كليدي: تفكر انتقادي، دانش آموزان، دوره متوسطه