اهميت قصه گويي در برنامه درسي و عملكرد يادگيري دانش آموزان دوره آموزش ابتدايي

امروزه با توجه به پيشرفت هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات و ورود تكنولوژي هاي متنوع آموزشي ومهارتي در عرصه هاي مختلف يادگيري، برخي از روش هاي تدريس و آموزه هاي مهارتي كه حيطه هاي شناختي و عاطفي و رفتاري دانش آموزان را در برمي گرفته است، كمرنگ تر شده است. قصه گويي از جمله مواردي است كه معلمان به دليل حجم كتب درسي و ساعت درسي نامتناسب با آن ، كمتر به آن مي پردازند و البته بايد پذيرفت كه شرايط حاكم بر برنامه درسي دانش آموزان اين فرصت را از معلمان گرفته است كه بتوانند با روش هاي دوست داشتني همچون قصه گويي خلاقيت و نوآوري را در دانش آموزان افزايش دهند. معلم در فرايند ياددهي- يادگيري با همراهي برنامه هايي همچون قصه گويي مي تواند افزايش شور و شوق براي خواندن و تقويت حافظه، بهبود مهارت گوش دادن ، مهارت نوشتاري، مهارت بيان و صحبت كردن و پرداختن به گفتگوهاي هدفمند را در دانش آموزان ارتقا دهد.داستان ها مي توانند نه تنها بين دنياي كلاس و خانه، بلكه بين كلاس و فراتر از آن ارتباط برقرار كنند. از اين رو مقاله حاضر در نظر دارد با هدف بررسي اهميت قصه گويي در برنامه درسي و عملكرد يادگيري در دانش آموزان دوره آموزشي ابتدايي و با مطالعه اي مروري در منابع موجود (چاپي و الكترونيكي) به چالش هاي پيش آمده از عدم وجود فعاليت هاي قصه گويي در دوران تحصيل به ويژه دانش آموزان دوره ابتدايي بپردازد.