شناسايي و تحليل سبك‌هاي يادگيري دانشجويان فني- مهندسي، مقدمه‌اي بر بازنگري برنامه‌درسي آموزش مهندسي

پژوهش حاضر با هدف بررسي سبك‌هاي يادگيري دانشجويان پيرامون بازنگري برنامه درسي آموزش مهندسي صورت پذيرفت. روش مورد استفاده توصيفي-پيمايشي است. جامعه آماري كليه دانشجويان ترم 3 به بعد رشته‌هاي مهندسي برق، مكانيك، عمران و صنايع دانشگاه صنعتي اصفهان در سال تحصيلي 96-97 مي‌باشد. بدين منظور تعداد 314 دانشجوي رشته مهندسي با استفاده از فرمول حجم نمونه و به روش نمونه گيري خوشه‌اي انتخاب و پرسشنامه سبك‌هاي يادگيري وارك را تكميل نمودند كه روايي و پايايي آن احراز شده بود. سبك‌هاي يادگيري وارك يادگيرندگان را در چهار گروه ديداري، شنيداري، خواندني- نوشتني و جنبشي- حركتي تقسيم مي‌نمايد، تعدادي از دانشجويان از سبك‌هاي مختلف به‌صورت تركيبي استفاده مي‌كنند. داده‌هاي حاصل با استفاده از شاخص‌هاي آمار توصيفي و آزمون‌هاي آماري تحليل واريانس رتبه‌اي فريدمن، t مستقل و همبستگي پيرسون تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه سبك يادگيري غالب دانشجويان سبك يادگيري شنيداري مي‌باشند. بين دانشجويان دختر و پسر در سبك يادگيري تفاوت معني داري مشاهده نشد. همچنين بين سبك يادگيري و موفقيت تحصيلي رابطه معني داري مشاهده نشد. به نظر مي‌رسد باتوجه به ماهيت رشته‌هاي فني و مهندسي و حاكميت سبك شنيداري بر اين نظام، عناصر برنامه درسي آموزش مهندسي نياز به بازنگري دارد