استفاده از مدل رياضي بهينه‌سازي فازي ارزش در معرض ريسك شرطي در انتخاب سبد سهام بهينه

ارائه مدل ميانگين – واريانس توسط ماركوويتز موجب ايجاد انقلابي در مسائل انتخاب سبد سهام شد اما در طي سال ها بهبودهاي زيادي بر روي اين مدل صورت گرفته كه مهم ترين آن جايگزيني شاخص هاي ريسك نامطلوب مانند ارزش در معرض ريسك شرطي با واريانس و ساخت مدل هاي مناسب بهينه سازي سبد سهام بر مبناي اين شاخص هاي جديد هست، از طرف ديگر در علوم مالي، عدم قطعيت، يكي از موارد قطعي است كه اين مسئله مهم ترين مشكل در مدل سازي و تصميم گيري در مورد انتخاب سبد سهام بهينه است. بدين منظور در اين پژوهش بازده سهام به‌صورت عدد فازي در نظر گرفته‌شده و در مدل خطي ارزش در معرض ريسك شرطي لحاظ مي-گردد و مدل به يك مدل با پارامترهاي فازي تبديل مي شود. مدل فازي ساخته‌شده به روش خيمنز حل‌شده و سبد بهينه سهام به دست مي آيد. در انتها با بكار بردن داده-هاي185 شركت بورس اوراق بهادار تهران نشان داده مي شود كه حل مدل فازي پيشنهادي موجب بهبود كارايي سبد سهام بهينه خواهد شد.