روشهاي استفاده از داده هاي نامعلوم در سنجش كارايي

تحليل پوششي داده ها روشي مبتني بر برنامه ريزي خطي است كه به محاسبه كارايي واحد هاي تصميم گيرنده مي پردازد. در مدل هاي پايه اي فرض بر اين است كه داده هاي ورودي وخروجي واحد هاي تصميم گيرنده معلوم است، اما در كاربردهاي واقعي به وفور مواردي ديده مي شود كه اطلاعات برخي از ورودي ها و خروجي ها در برخي از واحد هاي تصميم گيرنده به دلايل مختلفي نامعلوم است. ممكن است داده ها در زمان ارزيابي قابل اندازه گيري نباشند يا مقدار آنها به صورت دقيق مشخص نباشد.در اين مقاله داده هاي از دست رفته واحد ها بررسي شده و مدلهاي مختلف به كارگيري آنها در تحليل پوشش داده ها ارائه مي شود.