مطالعه تطبيقي نظام حقوقي ايران، كانادا و اتحاديه اروپا در زمينه اخذ ماليات از درآمد‌هاي حاصل از اموال فكري

رشته حقوق مالياتي به طور عام و رشته حقوق ماليات اموال فكري به طور خاص، از جمله گرايش‌هاي علم حقوق هستند كه اهميت آنها در نظام حقوقي ما تا حد زيادي مورد غفلت واقع شده است. در حالي كه امروزه كشورهاي توسعه يافته به منظور وضع ماليات بر درآمدهاي حاصل از مالكيت فكري، رژيم‌هاي مالياتي مستقل و علي حده‌اي تحت عنوان patent box را تدوين كرده‌اند، قانون‌گذار ايراني تنها در چند ماده از قانون ماليات‌هاي مستقيم و آيين‌نامه اجرايي قانون حمايت از شركت‌ها و موسسات دانش بنيان و تجاري سازي نوآوري‌ها و اختراعات به طور پراكنده به اخذ ماليات ازاموال فكري اشاره كرده است. نبود قانوني خاص درخصوص وضع ماليات بر درآمدهاي ناشي از مالكيت فكري، ضعف و كمبود منابع و پژوهش‌هاي حقوقي در زمينه وضع ماليات بر درآمدهاي ناشي از مالكيت فكري، رشد چشمگير اهميت اموال فكري به مثابه يكي از عوامل توليد در عرصه اقتصاد و سهل و آسان‌تر بودن توسل به شيوه‌هاي فرار مالياتي توسط موديان مربوطه در زمينه پرداخت ماليات بر درآمدهاي ناشي از اموال فكري منجر به شكل‌گيري پژوهش حاضر شد. اين نوشتار با اتخاذ رويكردي تطبيقي در نظر دارد تا نسبت به انتقال دانش نوين كشورهاي پيشرو در زمينه اخذ ماليات از اموال فكري به نظام حقوقي كشور از طريق پيشنهاد چارچوب حقوقي مبتني بر واقعيت‌هاي اجتماعي، سياسي و اقتصادي امروز كشور گام بردارد.