مطالعه آزمايشگاهي مقاومت فشاري بتن مسلح شده با الياف بازيافتي از تاير فرسوده

بتن و شاتكريت (بتن‌ پاشيده) از پركاربردترين مصالح در سازه‌هاي مهندسي از جمله ساختمان‌ها، پل‌ها، تونل‌هاي انتقال آب، تونل‌هاي راه و ساير فضاهاي زيرزميني مي‌باشند. در اين سازه‌هاي مهندسي، بتن به اشكال مختلف قطعات پيش‌ساخته، بتن‌ريزي درجا و بتن‌پاشيده مورد استفاده قرار مي‌گيرد. استفاده از بتني كه هم مقاومت بالا و هم قابليت جذب انرژي زيادي داشته باشد، مي‌تواند كارايي آن را در اين سازه‌ها به خصوص در حالت رخداد زلزله بهبود ببخشد. بتن معمولي عموما داراي رفتار شكننده بوده و بعد از مقاومت نهايي به صورت ناگهاني دچار شكست شده و قابليت جذب انرژي چنداني ندارد. از اين رو در سازه‌هاي مهندسي عموما از بتن مسلح شده با ميلگرد، توري فلزي و الياف فلزي استفاده مي‌شود. در تحقيق حاضر به بررسي اثر الياف بازيافتي از تاير فرسوده بر مقاومت فشاري و تغيير شكل پذيري بتن پرداخته شده است. با تهيه نمونه‌هاي بتن معمولي و بتن مخلوط شده با 5/0، 1، 5/1 و 2 درصد الياف بازيافتي از تاير فرسوده و انجام آزمايش مقاومت فشاري تك محوره بر روي آن‌ها، مشخص شد كه افزودن اين نوع الياف باعث حذف شكست ناگهاني و رفتار شكننده بتن شده و قابليت جذب انرژي آن ‌را افزايش مي‌دهد. استفاده از اين نوع الياف در بتن، علاوه بر بهبود كارايي آن در نگهداري تونل‌ها و فضاهاي زيرزميني، موجب كاهش مشكلات زيست محيطي ناشي از دپوي اين مواد در طبيعت مي‌شود. از مزاياي ديگر استفاده از اين نوع الياف در بتن و شاتكريت نسبت به الياف فلزي مي‌توان به مقاومت بيشتر آن در محيط‌هاي اسيدي و همچنين فرسودگي آن در مقابل رطوبت و آب اشاره نمود.