ارزيابي تطبيقي خشكسالي هواشناسي و هيدرولوژيكي با استفاده از دو شاخص SSI , SPEI

خشكسالي از جمله پديده هاي طبيعي است كه به طور دوره اي به دليل كاهش معني دار منابع آب قابل دسترس در هر آب و هوايي احتمال وقوع مي يابد. هدف از پژوهش حاضر، تحليل كارايي شاخص هاي تبخير-تعرق-بارش استانداردشده (SPEI) در تعيين دوره هاي خشك و تر هواشناختي و استفاده از شاخص جريان استاندارد شده (SSI) در تشخيص دوره خشكسالي مبتني بر جريان يا همان خشكسالي هيدرولوژيكي مي باشد. در اين تحقيق به منظور تحليل دوره هاي خشكسالي و ترسالي از داده هاي تبخيرسنجي و هيدرومتري ايستگاه هواشناسي خليان واقع در حوضه‌ معرف ناورود استان گيلان در طول دوره آماري ١٣٩٥-١٣٧9 استفاده گرديد. مقادير دو شاخص SSI و SPEI در پنجره هاي زماني مختلف، در منطقه مورد نظر محاسبه گرديد. تعيين ارتباط زماني بين دو نوع خشكسالي با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون تعيين گرديد. نتايج حاصل از مقايسه همبستگي بين دو شاخصSSI و SPEI نشان داد كه SSI در پنجره زماني 6 با SPEI در پنجره زماني 12 بيشترين ميزان همبستگي معني‌دار (در سطح 99 درصد) را دارا بوده است.