بررسي و مقايسه رفتار مدلهاي بارش- رواناب در سيلاب هاي كوچك تابستانه و زمستانه مطالعه موردي: پايين‌دست سد ملاصدرا تا ايستگاه چمريز

فرآيند بارش-‌‌‌ رواناب يكي از مسائل مهم در مديريت حوضه ‌آبريز مي‌باشد. اين فرآيند در برنامه‌ريزي‌هاي حوضه آبريز جهت پيش‌بيني حجم رواناب و مديريت منابع آب كاربرد دارد. در اين مطالعه به بهينه‌يابي مدل بارش- رواناب حوضه‌آبريز چمريز واقع در بالا‌دست سد درودزن تا محدوده سد ملاصدرا بر اساس داده هاي بارش- رواناب و تبخير با فركانس اندازه گيري روزانه به مدت 8 سال از زمان بهره‌برداري سد ملاصدرا پرداخته شده است. رخدادهاي بارشي كه منجر به رواناب 20 تا 70 متر مكعب بر ثانيه شدند انتخاب گرديد و بر اين اساس 2 سناريو تعريف شد. در مدل‌سازي حوضه‌ آبريز چمريز از نرم افزار ArcGIS والحاقيه HEC-GeoHMS براي آماده‌سازي اطلاعات و از نرم‌افزار HEC-HMS براي شبيه‌سازي استفاده شد. پارامترهاي بهينه شده شامل CN، تلفات اوليه، زمان تمركز، ضريب ذخيره، ضرايب x و k در رونديابي ماسكينگام بودند كه براي بهينه‌يابي از روش‌هاي گراديان تك متغيره و نلدر- ميد استفاده شد. شاخص‌هاي خطا شامل RMSE و MAE و ضريب نش- ساتكليف براي ارزيابي مدل‌سازي مورد استفاده قرار گرفتند.