تحليل آزمايشگاهي آبگذري و آستانه استغراق دريچه هاي قطاعي با كاربرد موازي

عمده مطالعات آبگذري دريچه هاي قطاعي مختص به شرايطي است كه دريچه با عرضي برابر عرض پايين دست طراحي شوند. در اين تحقيق بر اساس كاربرد اصول انرژي و اندازه حركت، معادلاتي نظري جهت تعيين آبگذري و آستانه استغراق دريچه در شرايط تفاوت عرض دريچه و كانال پايين-دست ارائه گرديد. بر مبناي هزار سري داده از مدل آزمايشگاهي سه دريچه قطاعي موازي، كارايي مدل پيشنهادي و روابط تك دريچه بررسي گرديد. نتايج نشان داد رابطه پيشنهادي در شرايط عملكرد مستغرق تمامي دريچه ها دقت تعيين آبگذري را به ميزان قابل توجهي بهبود مي دهد. در شرايط عملكرد انتقالي يك دريچه از چند دريچه استفاده از اين مدل نتايج مناسبي را در شناسايي وضعيت جريان و آبگذري ارائه نمي كند. در نتيجه پيشنهاد مي گردد در شرايط عملكرد دريچه هاي موازي از مانور دريچه تحت جريان انتقالي خودداري شود. ميانگين قدرمطلق خطاي نسبي از رابطه پيشنهادي در شرايط عملكرد مستغرق همه دريچه هاي موازي از 2/2 درصد تا 9/6 درصد متغير است.