سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران در حوزه انرژي: با نگاه اقتصاد سياسي بين‌الملل (پس از 2001)

جمهوري اسلامي ايران با برخورداري از منابع غني نفت و گاز و با عنايت به اينكه اين منابع انرژي يك مزيت نسبي براي كشور محسوب مي‌شود، قادر به تأمين انرژي كشورهاي صنعتي است كه براي توسعه صنعت خود به انرژي نياز دارند. با توجه به اينكه همكاري هاي اقتصادي به ايجاد وابستگي متقابل اقتصادي منجر مي‌شود و وابستگي متقابل اقتصادي طبيعتا يك همگرايي سياسي را در پي دارد لذا با اين رويكرد، سياست خارجي جمهوري اسلامي و همكاري هايي كه با بازيگران منطقه اي و بين المللي از قبيل چين، هند، روسيه، كشورهاي آسياي مركزي و اروپا داشته است يا در حال انعقاد قراردادهاي همكاري بوده است بررسي شد كه حاصل اين بررسي اين بود كه همكاري هاي ايران با كشورهايي مانند چين و روسيه در قالب همكاري هاي گسترده اي بود اما آنگونه كه انتظار مي رود اين همكاري هاي اقتصادي هنوز به دلايل مختلفي از قبيل موانعي كه آمريكا بر سر راه كشور ما و بازيگران ديگر قرارداده است به همگرايي سياسي منجر نشده است كه اين را علاوه بر چالش هاي ايجاد شده از طرف آمريكا مي‌توانيم به ضعف هاي دستگاه ديپلماسي كشورمان در برقراري روابط مستحكم با تقاضاكنندگان انرژي دانست. در مجموع ايران در سياست خارجي خود در حوزه انرژي به بازيگراني مانند چين، هند و روسيه توجه ويژه اي داشته است اما هنوز نتوانسته است به همگرايي اقتصادي و سياسي با اين بازيگران برسد.